Korab-Brzozowski Wincenty

• Ofiarowanie/Offrande
• Pictor
• Poeta
• Powinowactwo cieni i kwiatów o zmierzchu
• Poznałem życie światów i treść świata...
• Przeciwieństwa
• Ptaszę
• Rondo/Rondeau
• Rozbitek
• Samotna/La Solitaire
• Schyłek
• Spotkanie I (I stał mój namiot...)
• Spotkanie II (Oto długo czyhałaś...)
• Symbole I (Niema, smutna harfa...)
• Symbole II (Na moim czole...)
• Symbole III (Po zachodzie słońc krwawych...)
• Symbole IV (W cielesnych pragnień...)
• Symbole IX (Ciemność nie jest tajemnicą...)
• Symbole V (O niewiasto, wyryłem na ruin...)
• Symbole VI (Panie, przedziwna radość...)
• Symbole VII (Srodze zranione...)
• Symbole VIII (Tysiące gwiazd przychylnych...)
• Symbole X (Wszystko co było, było tylko snem...)
• Symbole XI (Kiedy w tej to wiosennej ty zrywasz się ustroni...)
• Symbole XII (Więc pożegnana bądź ziemi uśmiechem...)
• Symbole XIII (Szedłem. Ciało się gięło moje z wyczerpania...)
• Symbole XIV (Tyś piękna jak gwiazdy...)
• Symbole XIX (Już dusza moja, ogień i orlica...)
• Symbole XV (Zaiste, bracie, dziwnie gdy mówią Proroki...)
• Symbole XVII (Przechodniu!...)
• Symbole XVIII (W ogrodach śmierci zerwałem irysy...)
• Symbole XX (O, niezbadane są boże wyroki...)
• Symbole XXI (Ja milczenie ust moich zmienię...)
• Symbole XXII (A potem z pnia mojego stanę się okrętem...)
• Świadek
• Tarantula
• Wąż/Le Serpent
• Węglem smutku i zgryzoty - XVI
• Wiosna/Printemps
• Wyrzuty/Reproches
• Z życia strącony szczytów, jestem zawsze smutny...
• Zamyślenie
• Żadna z mych pieśni nie dobiegnie końca...

Poznałem życie światów i treść świata,

A fazy ducha przeszły przez me życie:

Na stropie czaszki mej, jak na błękicie,

Tysiąc słońc krąży i tysiąc słońc lata.



A oto myśli krzyczą: Krata! krata!

Jedno więzienie wielkie jest to życie...

A oto serce szlocha: Na błękicie

Krew moja płonie, żywiąc serce świata!



A oto mówi dusza, cel wszechświata,

Która poznała wszystkich światów życie:

Jednym celem: w sarkofagach śnicie,

Ponad którymi życia nicość lata...



(Węglem smutku i zgryzoty - XX)

• Ofiarowanie/Offrande
• Pictor
• Poeta
• Powinowactwo cieni i kwiatów o zmierzchu
• Poznałem życie światów i treść świata...
• Przeciwieństwa
• Ptaszę
• Rondo/Rondeau
• Rozbitek
• Samotna/La Solitaire
• Schyłek
• Spotkanie I (I stał mój namiot...)
• Spotkanie II (Oto długo czyhałaś...)
• Symbole I (Niema, smutna harfa...)
• Symbole II (Na moim czole...)
• Symbole III (Po zachodzie słońc krwawych...)
• Symbole IV (W cielesnych pragnień...)
• Symbole IX (Ciemność nie jest tajemnicą...)
• Symbole V (O niewiasto, wyryłem na ruin...)
• Symbole VI (Panie, przedziwna radość...)
• Symbole VII (Srodze zranione...)
• Symbole VIII (Tysiące gwiazd przychylnych...)
• Symbole X (Wszystko co było, było tylko snem...)
• Symbole XI (Kiedy w tej to wiosennej ty zrywasz się ustroni...)
• Symbole XII (Więc pożegnana bądź ziemi uśmiechem...)
• Symbole XIII (Szedłem. Ciało się gięło moje z wyczerpania...)
• Symbole XIV (Tyś piękna jak gwiazdy...)
• Symbole XIX (Już dusza moja, ogień i orlica...)
• Symbole XV (Zaiste, bracie, dziwnie gdy mówią Proroki...)
• Symbole XVII (Przechodniu!...)
• Symbole XVIII (W ogrodach śmierci zerwałem irysy...)
• Symbole XX (O, niezbadane są boże wyroki...)
• Symbole XXI (Ja milczenie ust moich zmienię...)
• Symbole XXII (A potem z pnia mojego stanę się okrętem...)
• Świadek
• Tarantula
• Wąż/Le Serpent
• Węglem smutku i zgryzoty - XVI
• Wiosna/Printemps
• Wyrzuty/Reproches
• Z życia strącony szczytów, jestem zawsze smutny...
• Zamyślenie
• Żadna z mych pieśni nie dobiegnie końca...

Pewnego dnia, o droga, będzie tak, że cienie 

Przeszłości pięknej pójdą twoim śladem,

Tak białe tu - gdzie czerń i omroczenie

Dni utraconych, szarych, ciężkich, bladych -

Tonących w smutku, na tej ruin scenie.



Łkając, samotna, w dźwiękach dzwonu twardych,

Gdy Przeszłość mrze i płyną łez strumienie,

Odejdziesz, wnet pogrążysz się w półcienie -

      Pewnego dnia.



Smutku dziś żadne nie nawiedza tchnienie

Serca, bo senne jest niewiedzy śladem...

Lecz żal ci będzie statku, który ginie -

Bo pozostała nadal wśród fal bladych

Wyspa pachnących bzów, śpiewów upartych - 

      Pewnego dnia.

• Ofiarowanie/Offrande
• Pictor
• Poeta
• Powinowactwo cieni i kwiatów o zmierzchu
• Poznałem życie światów i treść świata...
• Przeciwieństwa
• Ptaszę
• Rondo/Rondeau
• Rozbitek
• Samotna/La Solitaire
• Schyłek
• Spotkanie I (I stał mój namiot...)
• Spotkanie II (Oto długo czyhałaś...)
• Symbole I (Niema, smutna harfa...)
• Symbole II (Na moim czole...)
• Symbole III (Po zachodzie słońc krwawych...)
• Symbole IV (W cielesnych pragnień...)
• Symbole IX (Ciemność nie jest tajemnicą...)
• Symbole V (O niewiasto, wyryłem na ruin...)
• Symbole VI (Panie, przedziwna radość...)
• Symbole VII (Srodze zranione...)
• Symbole VIII (Tysiące gwiazd przychylnych...)
• Symbole X (Wszystko co było, było tylko snem...)
• Symbole XI (Kiedy w tej to wiosennej ty zrywasz się ustroni...)
• Symbole XII (Więc pożegnana bądź ziemi uśmiechem...)
• Symbole XIII (Szedłem. Ciało się gięło moje z wyczerpania...)
• Symbole XIV (Tyś piękna jak gwiazdy...)
• Symbole XIX (Już dusza moja, ogień i orlica...)
• Symbole XV (Zaiste, bracie, dziwnie gdy mówią Proroki...)
• Symbole XVII (Przechodniu!...)
• Symbole XVIII (W ogrodach śmierci zerwałem irysy...)
• Symbole XX (O, niezbadane są boże wyroki...)
• Symbole XXI (Ja milczenie ust moich zmienię...)
• Symbole XXII (A potem z pnia mojego stanę się okrętem...)
• Świadek
• Tarantula
• Wąż/Le Serpent
• Węglem smutku i zgryzoty - XVI
• Wiosna/Printemps
• Wyrzuty/Reproches
• Z życia strącony szczytów, jestem zawsze smutny...
• Zamyślenie
• Żadna z mych pieśni nie dobiegnie końca...

Oto długo czyhałaś, niewiasto,

Na tej drodze,

Z wzrokiem utkwionym w miasto,

Którego się wznoszą wieżyce i tumy,

Jako pomniki dumy,

Lśniące w słonecznej pożodze



Oto przychodzę...



Lecz wiedz, rozczarowane są czasy,

Że lęk i trwoga ogarniają duszę -

I, nim pójdziemy społem, wpierw muszę

Tajemną pojąć treść i cel twej krasy.

Postawa twoja jako wotywne drzewo zaklęte,

Którego owoce święte

Każdy ma zerwać prawo, czy jasny jego ród,

Czy podły i nikczemny, aby łagodził trud

Podróży swej - drogą jałową...



Postawa twoja jako wotywne drzewo zaklęte,

W syryjskiej ziemi i dlatego smutki niepojęte

Powstają we mnie rzeszą pogrzebową...

I gniewu mojego orzeł się trzepoce,

I, widzę, wspiął się! wnet skrzydła rozpostrze

I runie z słońca! i zatopi ostrze

Szponów w pierś i dziób swój krzywy w oczodoły

Nędzarza, co twoje zerwie owoce,

Słodkie, a jednak suche, jak popioły!...



A potem własne będę krwawił serce,

Iż zazdrości toporem

Pień twój w perz zdruzgocę!

A  ciało twoje z próchnem weźmie ślub!

A potem będę żył w poniewierce

Haniebnym tworem,

Lecz ten, który przyjść miał po mnie, ujrzy twój grób!...



Oczy twoje...Pamiętam pieczary,

U gór wysokich podnóża,

Kędy majaczy

Upadek mój w rozpaczy!



Pamiętam obszary,

chmur hebanowych ściśnięte obręczą,

A jednak jasne, nieskończoności obszary,

Gdzie klęczą moje zachwyty - przed zguby godziną...

A dwie błyskawice prężą się do skoku

I zwycięsko zabłysną w nadchodzącym mroku!



Pamiętam moczary,

Nieruchome, mętne wody, gdzie zgnilizną siną

Ciała topielców przerażonych płyną,

A nad nimi komarów roje i much chmary,

Zbite w jakieś ruchome opary,

Jęczą nudą żałobną i szmerem muzyki

Zgonów, a z piekieł powstałe mary

Tańczą, a z zielonych ich rąk,

W krąg,

Niby ogniste ptaki,

Fruwają błękitne majaki...



I gaśnie lampa Mędrców,

A Poeci - błądzą...