Wkrótce już źródło moje bić przestanie,

Jałową skałę martwe zalegną upłazy.

Noc ku mnie Wielka zbliża się niepowstrzymanie:

Przyjmij tedy, rycerzu bez trwogi i skazy!

Błogosławieństwo moje, a z nim - pożegnanie.



z francuskiego przetłumaczył Stanisław Pieńkowski


I stał mój namiot, lśniący jako gołębica,

Wśród złotych piasków ziemi i niebios płomieni;

Słońce strzałami blasków raziło me lica,

Serce moje gorzało! - Więc jako spragnieni

Szukając pilnie, kędy jest chłodna krynica,

Tak zapragnąłem rosy i pachnących cieni:

I nagle - muszą spełnić się wyroki losów -

Noc nadeszła i skryła mię w głębi swych włosów...