Korab-Brzozowski Wincenty

• Ofiarowanie/Offrande
• Pictor
• Poeta
• Powinowactwo cieni i kwiatów o zmierzchu
• Poznałem życie światów i treść świata...
• Przeciwieństwa
• Ptaszę
• Rondo/Rondeau
• Rozbitek
• Samotna/La Solitaire
• Schyłek
• Spotkanie I (I stał mój namiot...)
• Spotkanie II (Oto długo czyhałaś...)
• Symbole I (Niema, smutna harfa...)
• Symbole II (Na moim czole...)
• Symbole III (Po zachodzie słońc krwawych...)
• Symbole IV (W cielesnych pragnień...)
• Symbole IX (Ciemność nie jest tajemnicą...)
• Symbole V (O niewiasto, wyryłem na ruin...)
• Symbole VI (Panie, przedziwna radość...)
• Symbole VII (Srodze zranione...)
• Symbole VIII (Tysiące gwiazd przychylnych...)
• Symbole X (Wszystko co było, było tylko snem...)
• Symbole XI (Kiedy w tej to wiosennej ty zrywasz się ustroni...)
• Symbole XII (Więc pożegnana bądź ziemi uśmiechem...)
• Symbole XIII (Szedłem. Ciało się gięło moje z wyczerpania...)
• Symbole XIV (Tyś piękna jak gwiazdy...)
• Symbole XIX (Już dusza moja, ogień i orlica...)
• Symbole XV (Zaiste, bracie, dziwnie gdy mówią Proroki...)
• Symbole XVII (Przechodniu!...)
• Symbole XVIII (W ogrodach śmierci zerwałem irysy...)
• Symbole XX (O, niezbadane są boże wyroki...)
• Symbole XXI (Ja milczenie ust moich zmienię...)
• Symbole XXII (A potem z pnia mojego stanę się okrętem...)
• Świadek
• Tarantula
• Wąż/Le Serpent
• Węglem smutku i zgryzoty - XVI
• Wiosna/Printemps
• Wyrzuty/Reproches
• Z życia strącony szczytów, jestem zawsze smutny...
• Zamyślenie
• Żadna z mych pieśni nie dobiegnie końca...

O, niezbadane są boże wyroki,

Czasem światłością są, a czasem nocą:

Szczęśliwi, którzy gwiazdami się złocą,

Nieszczęśni, którzy w sobie żywią mroki!

Pierwsi śpiewają wzniośle, jak Proroki,

Drugim się skrzydła zranione trzepocą

Do oddalonych swoich gwiazd, daremnie!

- jedni i drudzy, o duszo są we mnie...

• Ofiarowanie/Offrande
• Pictor
• Poeta
• Powinowactwo cieni i kwiatów o zmierzchu
• Poznałem życie światów i treść świata...
• Przeciwieństwa
• Ptaszę
• Rondo/Rondeau
• Rozbitek
• Samotna/La Solitaire
• Schyłek
• Spotkanie I (I stał mój namiot...)
• Spotkanie II (Oto długo czyhałaś...)
• Symbole I (Niema, smutna harfa...)
• Symbole II (Na moim czole...)
• Symbole III (Po zachodzie słońc krwawych...)
• Symbole IV (W cielesnych pragnień...)
• Symbole IX (Ciemność nie jest tajemnicą...)
• Symbole V (O niewiasto, wyryłem na ruin...)
• Symbole VI (Panie, przedziwna radość...)
• Symbole VII (Srodze zranione...)
• Symbole VIII (Tysiące gwiazd przychylnych...)
• Symbole X (Wszystko co było, było tylko snem...)
• Symbole XI (Kiedy w tej to wiosennej ty zrywasz się ustroni...)
• Symbole XII (Więc pożegnana bądź ziemi uśmiechem...)
• Symbole XIII (Szedłem. Ciało się gięło moje z wyczerpania...)
• Symbole XIV (Tyś piękna jak gwiazdy...)
• Symbole XIX (Już dusza moja, ogień i orlica...)
• Symbole XV (Zaiste, bracie, dziwnie gdy mówią Proroki...)
• Symbole XVII (Przechodniu!...)
• Symbole XVIII (W ogrodach śmierci zerwałem irysy...)
• Symbole XX (O, niezbadane są boże wyroki...)
• Symbole XXI (Ja milczenie ust moich zmienię...)
• Symbole XXII (A potem z pnia mojego stanę się okrętem...)
• Świadek
• Tarantula
• Wąż/Le Serpent
• Węglem smutku i zgryzoty - XVI
• Wiosna/Printemps
• Wyrzuty/Reproches
• Z życia strącony szczytów, jestem zawsze smutny...
• Zamyślenie
• Żadna z mych pieśni nie dobiegnie końca...

Więc pożegnana bądź ziemi uśmiechem,

Kwiatem wyrosłym w ciszy cudnych łąk...

Oh! jakżem smutny! ale smutek - grzechem,

I oto uśmiech mam w łkaniu mych mąk!...



Czy z tobą jeszcze raz kiedy się zobaczę?

Ludzie się garną do tajemnic wrót:

Jedni znów pójdą na losy tułacze,

Inni już marzą w blasku dobrych cnót...



Lecz ja? lecz moja dusza? moje losy?

O ty wszechwiedna! cos mi o nich mów:

Usta twe moje całowały włosy -

Niech z ust twych wyjdzie dźwięk proroczych słów!



Niech wiem, czy w tobie znajdę kraj ów złoty,

Kędy, po przejściu wszystkich ludzkich dróg,

Miłości mojej rozbiję namioty,

A smutek życia legnie u mych nóg?



Czy też, samotnie, z losami w rozterce,

Uczuję śmierci tajemniczy wiew? -

A noc mi księżyc położy na serce,

A glisty ziemi wyssą moją krew?...



Milczysz...twe oczy, wpatrzone w przestworze,

Próżno badają niezmierzoną dal...

Chustką powiewasz już...Na pełne morze

Wypływają, łodzi, powiernico fal!



Ale z powinnością wiedz: zawsze i wszędzie,

Czy tronem będziemy my, czy grobem świat,

W smutnym istnienia mroku świecić będzie

wspomnienie twoje - cichy ognia kwiat...

• Ofiarowanie/Offrande
• Pictor
• Poeta
• Powinowactwo cieni i kwiatów o zmierzchu
• Poznałem życie światów i treść świata...
• Przeciwieństwa
• Ptaszę
• Rondo/Rondeau
• Rozbitek
• Samotna/La Solitaire
• Schyłek
• Spotkanie I (I stał mój namiot...)
• Spotkanie II (Oto długo czyhałaś...)
• Symbole I (Niema, smutna harfa...)
• Symbole II (Na moim czole...)
• Symbole III (Po zachodzie słońc krwawych...)
• Symbole IV (W cielesnych pragnień...)
• Symbole IX (Ciemność nie jest tajemnicą...)
• Symbole V (O niewiasto, wyryłem na ruin...)
• Symbole VI (Panie, przedziwna radość...)
• Symbole VII (Srodze zranione...)
• Symbole VIII (Tysiące gwiazd przychylnych...)
• Symbole X (Wszystko co było, było tylko snem...)
• Symbole XI (Kiedy w tej to wiosennej ty zrywasz się ustroni...)
• Symbole XII (Więc pożegnana bądź ziemi uśmiechem...)
• Symbole XIII (Szedłem. Ciało się gięło moje z wyczerpania...)
• Symbole XIV (Tyś piękna jak gwiazdy...)
• Symbole XIX (Już dusza moja, ogień i orlica...)
• Symbole XV (Zaiste, bracie, dziwnie gdy mówią Proroki...)
• Symbole XVII (Przechodniu!...)
• Symbole XVIII (W ogrodach śmierci zerwałem irysy...)
• Symbole XX (O, niezbadane są boże wyroki...)
• Symbole XXI (Ja milczenie ust moich zmienię...)
• Symbole XXII (A potem z pnia mojego stanę się okrętem...)
• Świadek
• Tarantula
• Wąż/Le Serpent
• Węglem smutku i zgryzoty - XVI
• Wiosna/Printemps
• Wyrzuty/Reproches
• Z życia strącony szczytów, jestem zawsze smutny...
• Zamyślenie
• Żadna z mych pieśni nie dobiegnie końca...

Marzenia, pragnienia, uniesienia: za żywa

W nicość lecące stosu wielkiego płomienie.

O, Nocy! I w ogrodzie twym nie inne żniwa,

Li martwe kwiaty ognia ręka moja zrywa...

I ciężkie mnie nad życiem chyli zamyślenie.



z francuskiego przetłumaczył Stanisław Pieńkowski